هدگیر یک وسیله ارتودنسی است که مشکل بایت را اصلاح میکند و دندانها و فکها را همردیف مینماید. مشکل بایت یعنی دندانها درست بر روی هم جفت و جور نیستند و تماس نامناسبی با هم دارند و گاهی نیز اصلا تماسی ندارند. هدگیر برای کودکان که هنوز در سن رشد قرار دارند قابل استفاده است و پس از پایان سن رشد، کاربردی ندارد چون با هدایت کردن رشد استخوانها کار میکند.
هدگیر بر خلاف براکت، در خارج از دهان (روی سر) قرار میگیرد و برای ناهمراستایی شدید دندانها که براکت به تنهایی نمیتواند آن را اصلاح نماید، به کار میرود.
هدگیر برای اصلاح ناهمراستایی (مال اکلوژن) کلاس ۲ و ۳ استفاده میشود.
آشنایی با بخشهای مختلف هدگیر
هدگیر از یک پد یا یک یا دو تسمه تشکیل شده که پشت سر، گردن یا جلوی پیشانی (بسته به نوع هدگیر) قرار میگیرد تا آن را در جای خود ثابت نگه دارد
فیس بو: سیم کمانی است که در هدگیر معکوس در جلوی صورت قرار میگیرد
حلقه کشی، قلاب و تیوب: اجزائی هستند که جهت اتصال هدگیر به براکت به کار گرفته میشوند.
سیم U شکل و یوک دهان: این سیمها برای اتصال تسمه ها به دهان استفاده میشوند.
انواع هدگیر
انواع هدگیر عبارتند از هدگیر پشت گردنی که در آن تسمه پشت گردن قرار میگیرد و برای اصلاح اوربایت استفاده میشود، هدگیر پس سری یا های پول که در آن تسمه پشت سر قرار میگیرد و برای اصلاح اورجت یا اوربایت استفاده میوشد و هدگیر معکوس یا فیس ماسک که در آن هدگیر جلوی صورت قرار دارد و برای اصلاح آندربایت استفاده میشود.
هدگیر چگونه استفاده میشود؟
یکی از مهمترین عناصر در موفقیت هدگیر این است که به همان تعداد ساعاتی که دکتر گفته است آن را استفاده کنید. ممکن است ۱۲ یا ۱۴ ساعت در روز لازم باشد هدگیر بگذارید.
گذاشتن هدگیر در ساعات مدرسه برای کودکان جالب نیست بنابراین طوری برنامه ریزی کنید که زمانی که در منزل قرار دارد هدگیر را بگذارد. هر چه ساعات بیشتری هدگیر استفاده شود سریعتر تاثیر میگذارد و نتیجه میدهد.
چرا در درمان ارتودنسی، هدگیر استفاده میشود؟
هدگیر برای اصلاح موقعیت فکها و دندانها در برخی شرایط، لازم است و علاوه بر بهبود وضعیت دندانها، توازن را به ساختار صورت برمیگرداند بنابراین به زیبایی چهره نیز کمک میکند.
هدگیر نیروی مداومی به دندانها و فک بالایی یا پایینی وارد میکند. معمولا در صورت کمبود فضای فک و در هم فشردگی دندانها، با اعمال نیرو از سمت هدگیر مشکل همپوشانی دندانها بهبود می یابد و فضای بیشتری ایجاد میشود.
با کمک هدگیر میتوان دندانها را عقب کشید و فضا را بازتر کرد.
هدگیر تنها در سن رشد موثر است و اگر در این سن مشکلات ارتودنسی اسکلتی حل نشوند بعدا تنها راه درمان آنها کشیدن دندان و عمل جراحی خواهد بود.
استفاده از هدگیر چه عوارضی میتواند داشته باشد؟
معمولا در صورت استفاده صحیح، عارضه ای به دنبال ندارد. باید مراقب باشید هیچوقت هدگیر را با زور بیرون نکشید چرا که ممکن است به دستگاه آسیب برسانید یا به دهان خود صدمه وارد کنید. دستور راهنمای استفاده از هدگیر و در آوردن آن را از ارتودنتیست باید یاد بگیرید تا به صورت یا چشمان خود صدمه نزنید.
اگر کودک در دهان یا دندانها درد دارد و دردش برطرف نمیشود یا شدید است، با ارتودنتیست تماس بگیرید.
هر تغییری در اندازه بودن هدگیر ایجاد شده است حتما با دکتر در میان بگذارید و سعی نکنید خودتان هدگیر را تنظیم کنید.
بایدها و نبایدها در زمانی که هدگیر دارید
هدگیر را برای غذا خوردن باید در بیاورید اما برای نوشیدن میتوانید از نی استفاده کنید و نیازی نیست هدگیر را در بیاورید.
زمانی که میخواهید مسواک بزنید، میتوانید هدگیر را در بیاورید یا بگذارید بماند.
جویدن آدامس یا خوردن شکلات سفت یا غذاهای سفت در مدت زمانی که براکت دارید ممنوع است. خواه هدگیر به آن وصل باشد یا نباشد.
در زمانی که هدگیر دارید نباید فعالیتهای ورزشی انجام بدهید.
همچنین فعالیتهایی مثل اسکیت بورد نیز در زمانهایی که هدگیر دارید، نباید انجام دهید.
والدین باید به دنبال فعالیتهایی باشند که در زمانی که کودک هدگیر دارد بتواند انجام بدهد و از آن لذت ببرد. مثلا ایروبیک، رقص و از این گونه فعالیتها در خانه مشکلی ایجاد نمیکند.
دورنمای درمان با هدگیر ارتودنسی چگونه است؟
هدگیر معمولا ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز به مدت یک تا دو سال باید استفاده شود. به علت ابداعات و طراحی های جدیدی که در براکت به وجود آمده است، اکنون نیاز خیلی کمتری به هدگیر وجود دارد. با این حال اگر هدگیر توصیه میشود و به روشهای دیگر ارجحیت دارد حتما مزیت مهمی دارد و لازم است.
مطالب مرتبط
آخرین مقالات
علت التهاب مغزی + تشخیص و درمان
التهاب مغزی چیست التهاب مغز یا آنسفالیت عموماً به دلیل عفونت ویروسی ایجاد می شود. این بیماری که معمولاً به عنوان «تب مغزی» نیز…