Subscribe Now
Trending News

مقالات

بیماری ها

مشکل پای ورزشکار و راهنمای درمان 

مشکل پای ورزشکار و راهنمای درمان

[ad_1]

پای ورزشکار یک عفونت قارچی شایع است که پاها را درگیر می کند. معمولاً می‌توانید آن را با کرم‌ها، اسپری‌ها یا پودرهای داروخانه درمان کنید، اما می‌تواند دوباره عود کند.

علائم بیماری پای ورزشکار

یکی از علائم اصلی پای ورزشکار لکه های سفید خارش دار بین انگشتان پا است.

پای ورزشکار روی پوست قهوه ای روشن.  دستی چند انگشت پا را باز نگه می دارد.  بین دو انگشت پا یک لکه سفید پوسته پوسته وجود دارد.

همچنین می تواند باعث ایجاد لکه های زخم و پوسته پوسته در پاهای شما شود.

پوست ممکن است قرمز به نظر برسد، اما این ممکن است در پوست های قهوه ای یا سیاه کمتر قابل توجه باشد.

پای ورزشکار روی پوست سفید.  نمای نزدیک از پایین پا با یک لکه پوسته پوسته قرمز در پشت 1 انگشت پا.
پای ورزشکار روی پوست قهوه ای تیره.  نمای نزدیک از 2 انگشت پا.  بین انگشتان پا یک لکه پوسته پوسته، قهوه ای تیره و کمی سفید وجود دارد.

گاهی ممکن است پوست پای شما ترک بخورد یا خونریزی کند.

پای ورزشکار روی پوست سفید.  نمای نزدیک از پوست ترک خورده بین 2 انگشت پا.  ترک قرمز و پوست اطراف آن سفید و قرمز است.

علائم دیگر

پای ورزشکار همچنین می‌تواند روی کف پا یا کناره‌های پا تأثیر بگذارد. گاهی اوقات باعث ایجاد تاول های پر از مایع می شود.

اگر درمان نشود، عفونت می تواند به ناخن های پا سرایت کند و باعث عفونت قارچی ناخن شود.

یک داروساز می تواند در مورد بیماری پای ورزشکار کمک کند

بعید است که پای ورزشکار به خودی خود خوب شود، اما می توانید داروهای ضد قارچ برای آن را از داروخانه خریداری کنید. معمولاً چند هفته طول می کشد تا کار کنند.

درمان های پای ورزشکار به شرح زیر موجود است:

  • کرم ها
  • اسپری ها
  • پودرها

همه آنها برای همه مناسب نیستند – برای مثال، برخی فقط برای بزرگسالان هستند. همیشه بسته را چک کنید یا از داروساز بپرسید.

ممکن است لازم باشد چند روش درمانی را امتحان کنید تا بهترین درمان را پیدا کنید.

چگونه خودتان پای ورزشکار را درمان و از آن پیشگیری کنید

برای جلوگیری از عود بیماری پای ورزشکار می توانید از برخی درمان های دارویی استفاده کنید.

۸ بهترین راه افزایش فوق العاده قد به صورت طبیعی
بیشتر بخوانید

تمیز و خشک نگه داشتن پاها نیز مهم است. نیازی نیست که از کار یا مدرسه دور بمانید.

کارهایی که باید انجام دهید:

  • پاهای خود را بعد از شستن، به خصوص بین انگشتان پا خشک کنید – به جای مالیدن، آنها را خشک کنید

  • از یک حوله جداگانه برای پاهای خود استفاده کنید و آن را مرتب بشویید

  • وقتی در خانه هستید کفش های خود را در بیاورید

  • هر روز جوراب تمیز بپوشید – جوراب های نخی بهترین هستند

کارهایی که نباید انجام دهید:

  • پوست آسیب دیده را خراش ندهید – این می تواند آن را به سایر قسمت های بدن شما سرایت کند

  • با پای برهنه راه نروید – در مکان هایی مانند رختکن و دوش، دمپایی بپوشید

  • حوله، جوراب یا کفش را با افراد دیگر به اشتراک نگذارید

  • یک جفت کفش را بیش از 2 روز پشت سر هم نپوشید

  • کفشی نپوشید که پاهایتان را داغ و عرق کند

مهم: این توصیه را پس از پایان درمان برای کمک به جلوگیری از عود مجدد پای ورزشکار دنبال کنید.

توصیه غیر فوری: به پزشک عمومی مراجعه کنید اگر:

  • درمان های داروخانه کار نمی کند
  • شما در ناراحتی زیادی هستید
  • پا یا پای شما داغ، دردناک و قرمز است (قرمزی ممکن است در پوست قهوه ای یا سیاه کمتر قابل توجه باشد) – این می تواند عفونت جدی تری باشد.
  • عفونت به سایر قسمت های بدن شما مانند دست ها گسترش می یابد
  • شما دیابت دارید – اگر دیابت دارید مشکلات پا می تواند جدی تر باشد
  • شما سیستم ایمنی ضعیفی دارید – برای مثال، پیوند عضو داشته اید یا شیمی درمانی می کنید
ورزش یوگا در دوران بارداری
بیشتر بخوانید

درمان پای ورزشکار توسط پزشک عمومی

پزشک عمومی ممکن است:

  • یک خراش کوچک از پوست پای خود را به آزمایشگاه بفرستید تا بررسی شود که آیا پای ورزشکار دارید
  • یک کرم استروئیدی برای استفاده در کنار کرم ضد قارچ تجویز کنید
  • قرص های ضد قارچ تجویز کنید – ممکن است لازم باشد این قرص ها را برای چند هفته مصرف کنید
  • شما را به متخصص پوست (متخصص پوست) جهت انجام آزمایشات بیشتر و در صورت نیاز درمان ارجاع دهید

چگونه پای ورزشکار می گیریم

شما می توانید پای ورزشکار را از افراد دیگر مبتلا به عفونت بگیرید.

شما می توانید آن را از طریق:

  • راه رفتن با پای برهنه در مکان هایی که فرد دیگری به پای ورزشکار مبتلا است – به خصوص اتاق های رختکن و دوش
  • لمس پوست آسیب دیده فردی که پای ورزشکار دارد

اگر پاهایتان خیس یا عرق کرده باشد، یا اگر پوست پاهایتان آسیب دیده باشد، احتمال ابتلا به آن بیشتر است.

[ad_2]
منبع مقاله

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

بخش های ضروری علامت گذاری شده اند *